دیابت یک بیماری مزمن است که زمانی رخ می‌دهد که لوزالمعده انسولین کافی تولید نمی‌کند یا بدن نمی‌تواند از انسولین تولیدشده به‌درستی استفاده کند. تعداد افراد مبتلا به دیابت از ۲۰۰ میلیون نفر در سال ۱۹۹۰ به ۸۳۰ میلیون نفر در سال ۲۰۲۲ افزایش یافته و شیوع آن در کشورهای کم‌درآمد و متوسط بسیار سریع‌تر از کشورهای پردرآمد رشد کرده است. در سال ۲۰۲۱، دیابت به‌تنهایی باعث ۱٫۶ میلیون مرگ بوده است و ۵۳۰ هزار مرگ دیگر از بیماری کلیوی و همچنین حدود ۱۱٪ از مرگ‌های قلبی‑عروقی به‌دلیل قند خون بالا رخ داده است. بیش از ۹۵٪ موارد دیابت از نوع ۲ است که اغلب قابل پیشگیری بوده و با حفظ وزن سالم، فعالیت بدنی منظم (حداقل ۱۵۰ دقیقه در هفته)، رژیم غذایی سالم و پرهیز از دخانیات می‌توان از بروز آن پیشگیری کرد یا شروع آن را به تأخیر انداخت. متأسفانه در سال ۲۰۲۲، بیش از نیمی (۵۹٪) از بزرگسالان مبتلا به دیابت هیچ دارویی برای کنترل بیماری خود دریافت نمی‌کردند و پوشش درمانی در کشورهای کم‌درآمد و متوسط در پایین‌ترین سطح قرار داشت. تشخیص زودهنگام با آزمایش ساده قند خون و درمان به‌موقع با داروهایی مانند انسولین، متفورمین و داروهای کاهنده فشار خون و چربی، می‌تواند از عوارض جدی دیابت از جمله نابینایی، نارسایی کلیه، حملات قلبی، سکته و قطع عضو جلوگیری کند.